DOLAR 0,0000
EURO 0,0000
STERLIN 0,0000
ALTIN 000,00
BİST 00.000
SÜLEYMAN KOCABAŞ
SÜLEYMAN KOCABAŞ
Giriş Tarihi : 02-06-2022 15:09

YAKIN TARİHİMİZDEN İBRET LEVHALARI

 

 

HARBİYE NAZIRI –BAŞKUMANDAN VEKİLİ VE “TAÇSIZ SULTAN”

ENVER PAŞA’NIN “İKİNCİ BÜYÜK YIKIMI” NDAN OLARAK OSMANLI DEVLETİNİ I. DÜNYA HARBİNE SOKUŞU

Süleyman KOCABAŞ

                                                   kocabassuleyman@gmail.com                                                 

İKİNCİ BÖLÜM

Osmanlı İmparatorluğunun  Tasfiyesi

          Yazımızın birinci bölümünde, beş bir yıllık Türk tarihinde milletimize ve vatanımıza en büyük zararları veren Enver Bey’in, bu “Beylik” misyonu ile birinci olarak, kendisinin bir “Almanya sevdalısı” olması hasebiyle   “Alman emelleri” uğrunda,  Sultan II. Abdülhamit’in iki askeri darbe ile tasfiyesi için bunların ön saflarında nasıl roller oynadığından bahsetmiştik. İşin esasına bakılırsa, Sultan II. Abdülhamid’in tasfiyesi, bir bakıma “Osmanlı İmparatorluğunun tasfiyesi” anlamına geliyordu. Çünkü, onu yaşatan Sultan’ın usta iç ve dış politikaları olmuştu. Kendisi zaten Osmanlı’nın son sultanı olan II. Abdülhamid’in yerini “Taçsız Sultan” olarak Harbiye Nazırı ve Başkumandan Vekili olarak Enver Paşa’nın alması da, bu usta politikaların terk edilerek bu sefer de “Paşalık” misyonuyla Enver Paşa’nın “ikinci büyük yıkım veya tasfiyesi” olarak Osmanlı’nın “iç sebepler” inden  tarihten silinmesine hizmet etmesi olmuştur.     

       Enver Bey ve Enver Paşa’nın her iki büyük yıkımına da   “Alman taraftarlığı ve Almanlara âlet olması” sebep teşkil etmişti.  Zaten bizde, daha Tanzimat Devrinin başlangıcından itibaren,  Modern Batı Medeniyetinin şaşası karşısında aydın ve bürokratlarımızın “geri” denilen kendi halleri ve medeniyetlerinden  “aşağılık duygusu” na kapılarak Batı medeniyeti ve süper devletlerinin  kötü bir taklitçisi ve bağımlısı olarak kendilerini göstermeleri geleneği başlamıştı.  “Aydın Yabancılaşması ve Bağımlılığı” yanında “Bürokrasi Yabancılaşması ve Bağımlılığı” nın ortaya çıktığı bu zeminde, sırasıyla Hariciye Nazırı ve Sadrazam Mustafa Reşit Paşa, “İngilizci, İngiliz taraftarı” olarak isim yapmış,  aynı statülerde Ȃli ve Fuat Paşalar “Fransız taraftarları”, Mahmut Nedim Paşa “Nedimof” lakabıyla “Rusya yanlısı”, “İngilizciliğin devamından” denilerek Mithat ve Kâmil Paşalar bunda kendilerini gösterirlerken, “Alman taraftarlığı” ndan olarak erkenden  Sadrazam Ferit Paşa   isim yapmıştır  ki, bu kötü gelenek ”Bürokrasi  Yabancılaşması  ve bağımlılığı” ndan  kaynaklanan  Osmanlı  son nefesini “Almancı ve Alman taraftarı” olarak çok aşırı isim yapmış Enver Paşa’nın elinde vermiştir. “Çok aşırı” diyoruz. Çünkü, tarihimizde bir Büyük Devlete bağımlı ve onun taraftarı hiçbir paşa, Enver Paşa derecesinde onlara “teslim oluş”  sergilememiş ve fazla zararlı olmamış, taklitçilik ve teslim oluşta özellikle Alman İmparatoru II. Wilhelm’i kendisine “katıksız”  örnek alan, kıyafetinden tutunuz da her haliyle ona benzeyen Enver Paşa’ya zaten “Kayzer’in adamı” sıfatı haklı olarak yakıştırılmıştır. Kayzer de, Türkiye'de kendisinin her alanda ve sonuna kadar kullanabileceği bir “ortağı” olarak Enver Paşa’yı bunlunca, bundan çok mutlu olmuş, Büyük Almanya İmparatorluğu ve Büyük Osmanlı İmparatorluğu da zaten bu iki kafadar, tecrübesiz ve akılsız adamın  elinde batmıştır. Almanya’nın tecrübeli ve akıllı devlet adamı Başbakanı ve Şanşölyesi Otto von Bismark’ın  ve Türkiye’nin tecrübeli ve akıllı devlet adamı Sultan II. Abdülhamid’in yönetimleri ülkelerinde kalmaya devametseydi, belki de bu iki yıkım gerçekleşmez, bunlar ne yapıp yapıp sulhu tercih ederler, büyük bir harbe meydan vermezlerdi.

Enver Bey’in “Taçsız Sultan” Yapılışı ve Enver Paşa’nın Osmanlı’yı I. Dünya Harbine Sokuşuna Giden Yol

        Enver Bey’in “katıksız ve çok aşırı Alman hayranı ve taraftarı” oluşu, ona “Alman emelleri” uğrunda kullanılmak üzere birçok payelerin haksız olarak verilmesine sebep olmuştu. Enver Bey, zaten uzun bir süre askeri ataşe olarak kaldığı Kayzer Almanyasından tam bir “Alman hayranı” olarak Türkiye’ye dönmüş, bu haline “Alman boyunduruğuna girerek döndü” haklı yakıştırması yapılmış ve zaten de Kayzer II. Wilhelm,  Enver görevini tamamlayıp Türkiye’ye dönerken onu kucaklayarak, “Tarihte bizim de sizin de düşmanlarımız olanlarla birlikte savaşıp onları yeneceğiz. Bütün askeri varlığım ve subaylarım sizin hizmetinizde olacaktır” diye pohpohlayarak   yolcu etmiş, o da bütün bunlara kanarak dönmüştü.

   Takvimler, Ocak 1914’ü gösteriyordu. I. Dünya Harbi’nin ayak sesleri artık iyice duyulmaya başlamış, II. Wilhelm’i bir sürü kaygıdır almıştı. Bunların başında, Osmanlı’yı kendi safında harbe sokmak için Yarbay Enver Bey’i nasıl Harbiye Nazırı yapabilmek geliyordu.  Enver Bey, bu sırada boşta ve üstelik de hasta idi. Birçok yakın çalışma arkadaşı Sadrazam Sait Halim Paşa’nın kabinesinden bakanlıklar kapmışlar, Talat Bey Dahiliye Nazırı olurken Cemal Bey Bahriye Nazırı olmuştu.  Bunlar karşısında Enver, boşta kalmasını hazmedemiyor, o da bir nazırlık istiyordu ki bu Harbiye Nazırlığı idi. Bu sırada onun Harbiye Nazırı olmasını isteyen ve bu uğurda onu tahrik eden iki odak vardı. Birinci odak, II.Wilhelm’in bu göreve gelmesi için ona sık sık haber göndermesi idi. İkinci odak, İttihat ve Terakki Cemiyeti –Partisinin  “genç radikalleri” nin onu bu uğurda tahrik etmesi olmuş, bunların başını Bahaettin Şâkir, Yakup Cemil, Ömer Naci gibiler çekmişlerdi. Bunlar, Osmanlının imkanlarını hiç hesaba katmadan Rusya ile savaşarak “Turan İmparatorluğu”,  İngiltere ile savaşarak “İslam Birliği” kurmak ham hayallerine kendilerini kaptırmış tecrübesiz ve akılları bir karış yukarıda kimselerdi.

      Zaten yeni görev için iyice hazırlanmış Enver Bey’e adı geçen iki odağın tahrikleri de kendisini etkisi altına alınca, çaresiz,  cebren ve hileyle de olsa Harbiye Nazırı olacaktı. Bu duygularla Sadrazam Sait Halim Paşa’nın makamına geldi. Sert bir kopuk vurup selam verdikten sonra, “Ben Harbiye Nazırı olmak istiyorum” dedi. Sadrazam Paşa, buna şaşırmıştı. Bu nasıl olurdu? Enver Bey, daha yarbay ve 33 yaşında bir genç subay ve üstelik de düzenli bir askeri birliğe komutanlık yapmamış, askerlik hayata şurada burada komitacılıkla geçmiş birisisi idi. Ayrıca,  Harbiye Nazırı olmak için kanunlar ve yönetmelikler  gereği general rütbesinde olmak gerekiyordu. Enver Beyin isteği karşısında iyice bunalıma düşen Sadrazam, fikirlerini almak için Talat ve Cemal paşaları makamına çağırdı. Bunlar da bu haberi ilk defa Sadrazamdan, duymuşlar ilk tepkileri, Enver’in rütbe yetersizliği yanında, ehliyetsizlik ve liyakatsizliğini öne sürerek onun Harbiye Nazırlığına karşı çıkmaları olmuştu. Sonra, askerler olarak Cemal Bey ile Enver Bey arasında Harbiye Nazırı olmak rekabeti vardı. Cemal Bey de bunu istiyordu.       

     Kendisine ne kadar direnilirse direnilsin çaresiz Enver Bey Harbiye Nazırı yapılacaktı. İttihatçı genç militanlar ve radikallerin Sadrazam, Talat ve Cemal Paşaları makamlarına çıkarak onları “ölüm derecesi” nde tehdit etmeleri üzerine geri adım atıldı. Yarbay Enver Bey’e hak etmediği payeler cebren ve hile ile verilerek general yapıldı. Trablusgarp harbine “gönüllü”  katılmasından üç yıllık rütbe verilerek albay, Edirne’nin kurtarılmasına da “gönüllü” katılmasından üç yıllık rütbe verilerek Albay Enver liva (Tuğgeneral)    rütbesine çıkarılarak, “sağlık nedeni” bahanesi hilesiyle  “İngiliz taraftarı” olarak bilinen Harbiye  Nazırı Ahmet İzzet Paşa istifa ettirilerek Enver Paşa Harbiye Nazırı  yapıldı. Bundan  “Gölge Sultan” denilen Sultan Mehmet Reşat’ın bile haberi yoktu. Enver, onun da huzuruna çıkarak “Ben Harbiye Nazırı olmak istiyorum” demişti. “Kuzu gibi Padişah Reşat”, “Madem ki evladım, öyle istiyorsun, Harbiye Nazırı ol” demiş, Enver Paşa’nın eliyle uzattığı yazılmış tayin kararnamesini imzalamak suretiyle, kendi tayin yetkisini ona verir durumuna düşerek, üstelik de bir müddet sonra Başkumandan Sultan olduğu halde bunun vekilliği de Enver Paşa’ya verildiği halde,   “Harbiye Nazırı ve Başkumandan Vekili” sıfatıyla Enver Paşa, “Taçsız Sultan” olmuş, Sultan Reşat “Gölge Sultan” durumuna düşmüştü. Enver Bey,  Enver Bey, terfi almada bir örnek Mustafa Kemal Bey gibi normal süresini beklese idi ancak 1918 yılı başlarında tuğgeneral olacağından Harbiye Nazırı olamayacak, bu sebepten Osmanlı Devleti onun hatalarına  maruz kalmayacaktı. Enver Bey, “sıhriyet peyda” ile Osmanlı sarayını da etkisine almak için, şehzadelerden Süleyman Efendi’nin kızı Naciye Sultan’la da evlilik yapmış, bütün düğün masrafları Sultan Reşat tarafından karşılanmıştı.    Bütün bu anlattıklarımızın daha geniş tafsilatı, görgü tanıkları Jön Türklerden Mustafa Ragıp (Esatlı), Galip Vardar, Hüsamettin  Ertürk  ve Ziya Şakir’in (Soko) hatıra kitaplarında anlatılır.       

Enver Paşa’nın Almanların Hesabına Osmanlı’yı  I. Dünya Harbine Sokuşu

        I.Dünya Harbinin “ilk kıvılcım” ı  28 Haziran 1914’de Saraybosna’da çakmış, Sırplı bir lise öğrencisinin Avusturya – Macaristan Veliahdı Ferdinand’ı bir suikastla öldürmesini müteakip  adı geçen devlet “Sırbistan’dan intikamını almak” gerekçesiyle bu devlete 28 Temmuz’da  harp ilan etmiş,  ardından Rusya ise, müttefiki Sırbistan saldırıya uğradığı için o da 1 Ağustos’ta harbe dahil olmuş, İtilaf Bloğundan İngiltere ve  Fransa’nın da 10 Ağustos’a kadar harbe girince  I. Dünya Harbi bütün Avrupa cephelerinde başlamıştı.

    Osmanlı Devleti’nin durumuna gelince, Osmanlı hükümeti, ittifak politikalarından olarak Almanya’nın yanında Üçlü İtilaf Antlaşması ülkeleri İngiltere, Fransa ve hatta Rusya’ya bile  ittifak tekliflerinde bulunduğu halde, bu üç büyük emperyalist devlet, yıllardan beri kurmakta oldukları “Sömürge İmparatorlukları” nı  en son olarak Osmanlı’dan da yeni topraklar ilavesiyle tamamlamak  istedikleri için Osmanlı ittifak tekliflerine ret cevabı vermişlerdir.  Bu ret cevapları, Osmanlı hükümetini “daha büyük bir korku” içine düşünmüş, ister istemez onu Almanya ile ittifakın kucağına atmıştır. İşin esasına bakılırsa, Almanya da harp başlayana kadar Osmanlı hükümetinin ittifak isteklerine  olumlu-olumsuz cevaplar vermemiş, II. Wilhelm ‘in emri “Ret etmeyin, açık kapı kalsın” la  iş askıya alınmış, hatta Mart 1914 ayında Alman Genelkurmay Başkanı Moltke yazdığı bir  raporunda “Türkiye askeri bakımdan bir sıfırdır. Askeri heyetimizin raporları tamamen ümit kırıcıdır… Daha önce Türkiye’den ‘Hasta Adam’ olarak söz edildiğine göre şimdi “Ölen Adam” dan söz edilmesi gerekiyor. Artık yaşama gücü kalmamıştır ve kurtarılması imkansız  bir can çekişme halinde bulunuyor. Askeri heyetimiz, şifasız bir hastanın ölüm döşeği başında bulunan doktorlar heyetine benziyor” ifadeleriyle Türkiye ile ittifak yapılamayacağını dile getirmiş, aynı görüşler, 14 Haziran 1914’de   Almanya’nın İstanbul  Büyükelçisi   Wangenheim’in  raporumda da yer almıştı.   

      Ama gelin görün ki, Haziran ayı sonunda harp başlayınca Almanya, Avrupa’da çembere alınmamak için “Ölmekte Olan Adam” ın eteğine sarılmak zorunda kaldı. Osmanlının ittifak isteğine en nihayetinde olumlu cevap verdi. Osmanlı – Alman İttifak Antlaşması, “gizli” kaydıyla, 1 Ağustos 1914’de Sadrazam Sait Halim Paşa ile Alman Büyükelçisi Wangenheim arasında imzalandı. Bunu göre, taraflardan birisi saldırıya uğrarsa, diğeri ona yardım edecek, Almanya harbe dahil olursa Osmanlı’da dahil olacak, harp süresince Osmanlı Ordularında Alman subaylarına etkili görevler verilecek, ordunun silah ve teçhizat  ihtiyacını Almanya karşılayacaktı. Osmanlı ordularının Alman subaylarına teslim edilmesi büyük tenkit aldı ve çok büyük zararları görüldü.

   Almanya, 5 Ağustos’ta bütün cephelerde harbe dahil olunca ardından,  antlaşma gereği Osmanlı’nın da harbe girmesini, Kafkasya’dan Rusya’ya ve Suriye’den İngiltere’ye karşı, Avrupa’daki askeri yükünün hafifletilmesi için Osmanlı’nın yenileceğini bile bile cepheler açılmasını istemişti. Harp henüz yeni başlamış, daha seferberliğini bile  ilan etmemiş  Türkiye, harbe hazır olmadığı için Almanya’ya olumsuz cevap vermiş, üstelik de tarafsızlığını ilan etmiş, Üçlü İtilaf Devletleri de zaten harp süresince Türkiye’nin tarafsız kalmasını istemişlerdi.

  Bu hengamede gel zaman git zaman, başta Padişah ve hükümet olmak üzere, Meclis –i Mebusan ve buna kamuoyu da dahil olarak hiç kimse harbe girmek istemediği halde, Osmanlı’yı harbe sokmanın mutlak görevi, “Almanların mutisi” denilen Harbiye Nazırı ve Başkumandan Vekili Enver Paşa’ya düşmüştü.  Zaten bu iş  için o bu görevlere planlı  ve hesaplı olarak Almanlar tarafından getirilmişti.

      Enver Paşa’nın şahsında Osmanlıyı harbe sokmanın ilk “kırılma noktası”,  10 Ağustos 1914’de  “Akdeniz’de İngiliz harp gemilerinin önünden kaçarak Çanakkale Boğazı girişine gelen ve içeri girmek için izin isteyen” denilen iki Alman zırhlısı  Goeben ve Breslau’ın yalnızca Harbiye Nazırı Enver Paşa’nın emriyle  Boğazı geçerek  Marmara’ya girmesine izin verilmesi olmuştu. İşin esasına bakılırsa, adı geçen zırhlıların İngiliz gemilerinin önünden kaçarak gelmesi iddiası söyle dursun, işin içinde Almanya’nın Türkiye’yi harbe sokmak için bir oyun veya senaryo vardı. Osmanlı Devleti, Karadeniz’de  “kuvvet dengesi” ni Osmanlı lehine bozmak için harp başlamadan yıllar  önce İngiltere’ye Sultan Reşat ve Sultan Osman isimli iki zırhlı yapımı siparişini verilmiş, bu gemiler yapılmış, harp başlamadan bir ay önce 35 kişilik  bir   Osmanlı heyeti bu gemileri teslim alıp İstanbul’a  getirmek için gitmişti. Harp başlayınca İngiltere bu gemilere el koyarak Türkiye’ye getirilmelerini engellemiş, 35 kişiyi de ülkesinde alıkoymuştu. Bu olup biten zaaflardan haberdar olup, kendi lehine faydalanmak için hareket geçen Almanya, iki zırhlısını planlı olarak Atlantik okyanusundan Cebelitarık yoluyla Akdeniz’e sokarak,  İngiltere’den  alınamayan  iki zırhlının boşluğunu bu iki  zırhlısı ile doldurmak  için ve Türkleri de  bunlarla  avutmaya yönelik olarak Marmara’ya göndermiş, aynı zamanda Türkiye’yi Karadeniz’de bunlarla  harbe sokmanın hesaplarını yapmıştı.                   

     İtilaf Devletlerinin İstanbul Büyükelçileri, iki Alman zırhlısının İstanbul’da demirlemesine büyük tepki gösterdiler.  Bunların Almanya’ya geri gönderilmesini ya da kendilerine teslim edilmesini istediler. Aksi takdirde Türklerin harpteki tarafsızlıklarını bozacaklarını ileri sürdüler. Osmanlı hükümeti buna bir çözüm yolu ararken, Alman gemilerini satın aldığını açıklaması ve üstelik de Alman mürettebatının Osmanlı askeri kıyafeti giydirilerek  “Osmanlı hizmeti” ni alınmalarını ve daha da önemlisi iki zırhlının Alman komutanı Amiral Souchon’un “Osmanlı Donanma Komutanı” ilan edilmesi bardağı taşıran son damla oldu. Büyükelçiler, bununla Osmanlı’nın tarafsızlığını iyice yitirdiğini ve Almanya safında harbe dahil olmak istediğini ileri sürerek İstanbul’u terk ettiler.

    Bu olup bitenlerin ardından artık giderek Türkiye için harp gelip kapıya dayanmıştı. 5 Eylül’de Alman ordusunun Fransa’da Marne Savaşında durdurulup  “siper savaşları” na başlaması ile birlikte harbin kaderi Almanlar aleyhine belli olmaya başlayınca, Almanlar, Osmanlı Devletini harbe girmek için daha da sıkıştırmaya  ve bu olmaz ise “İstanbul’u bombalamak” tehdidinde bile bulunmaya başladılar. Osmanlı seferberliği devam ediyor, ekim ayı sonlarına gelindiğinde az – çok tamamlanmış görünüyordu. Zaten müttefik ülke Bulgaristan üzerinden de Türkiye’ye Alman silah ve teçhizatı akmaya devam ediyordu ama, Osmanlı hazinesi bomboş olup harbe girecek durumda değildi. Almanlar bunu da “aşmak” için Osmanlı hükümetine Ekim ayı başlarında 5 milyon yardımında bulunmayı vaat ettiler. İşte harbe girmemizi iyice tetikleyen son damla bu oldu. Sanki, “Almanların paralı askerleri olarak, onlar adına vekalet savaşçıları” olarak harbe girecektik.

      Özellikle Enver Paşa’nın şahsında harbe girme planları adım adım yürürlüğe konuluyordu. Enver Paşa’dan başka hiç kimse Almanya’nın harpte galip geleceğine inanmıyordu. Almanya’da askeri ataşe iken Almanya’nın harbe hazırlık ihtişamını görüp aldanması ve bu sebepten onların galip geleceği ham hayaline kendisini kaptırması veya Almanlar tarafından böyle dolduruşa getirilmesi, Türkiye’nin yakında büyük bir ateşin  içine atılmasına sebep olacak kıvılcımın çakılmasına sebep olacaktı.

       Osmanlı Devleti bir harbe girecekse, bunun kararı Meclis – i Mebusan’da oylanarak alınacak,  Hükümet ve Padişahın onayı ile girilecekti. Enver Paşa, bütün  bu karar mekanizmalarını saf dışı bırakmış, kendi başına buyruk olmuştu. Kanunlar  gereği bu mekanizmelar çalıştırılsa idi buralardan  harbe girme kararı çıkmazdı.    Nihayet 25 Ekim 1914 günü gelince harbe girme kararını yalnızca Harbiyi Nazırı ve Başkumandan vekili sıfatıyla Enver Paşa kendisi vermişti. Bu tarihte, Osmanlı Donanma Komutanı Alman Amiral Souchon’a üzerinde “gizli” kaydı yazılı bir  zarf vererek, emrindeki “Almanlardan satın alındı” denilen ve adları Yavuz ve Midilli olarak değiştirilen iki zırhlı ile “manevra yapmak” amacıyla Karadeniz’e girdikten sonra zarfı açıp onda yazılanlara göre hareket etmesini istedi. Zarfta,  Rusya’nın  harp limanı Odesa ve petrol limanı Novorasky’ nin baskınla bombalanması isteniliyordu. Amiral Souchon, istenileni yaptı. 29 Ekim’de adı geçen limanları bombalayarak İstanbul’a  döndü.   

        Sadrazam Sait Halim Paşa kendisinden de habersiz olarak sırf Enver Paşa- Amiral Souchon ikilisinin şahsında yapılan bu harekete çok kızdığı 30 Ekim’de  için istifa etti. İstifası, “böyle karışık bir zamanda istifa olmaz” denilerek geri alındırdı. Sadrazam, Rusya  Büyükelçisi  Giers’i makamına çağırarak, yapılanlardan kendisinin bile haberi olmayıp “kaza eseri” olduğundan  bahisle ondan  “özür dilemek” suretiyle, Rusya ile harp istemediklerini, olup bitenlere bir çare bulunacağını söyledi ama, bunun bir faydası olmadı. Rusya, Osmanlı’ya 1 Kasım 1914’de harp ilan ederek Kafkasya cephesinde ilk vuruşmalar başladı. İngiltere de 5 Kasım’da Osmanlı ile harbe girerek Basra limanı üzerinden ilk merhalede Bağdat’ı ele geçirmek ve buradan petrol bölgesi Musul’a ulaşmak için harekete geçti.     

   İşte Enver Paşa’nın, ilkin Enver Bey olarak Almanlar hesabına gerçekleştirdiği Sultan II. Abdülhamid’in tasfiyesi “birinci büyük yıkımı” nın ardından, bu sefer de   “Paşa” sıfatıyla, yine Alman emellerine âlet olarak  Osmanlı İmparatorluğunu tasfiye edecek olan  “ikinci büyük yıkımı” böylece kendisini gösterecekti.  I Haziran  2022

                                                     İkinci Bölümün Sonu               

 

 

NELER SÖYLENDİ?
@
SÜLEYMAN KOCABAŞ

SÜLEYMAN KOCABAŞ

DİĞER YAZILARI ENVER PAŞA’NIN ALMANLAR HESABINA YENİLECEĞİMİZ BİLİNE BİLİNE VEKALET SAVAŞÇISI OLARAK AÇTIĞI CEPHELER HARBİYE NAZIRI - BAŞKUMANDAN VEKİLİ  VE “TAÇSIZ SULTAN” ENVER PAŞA’NIN İKİ BÜYÜK YIKIMI “UKRAYNA SAVAŞI” NIN AMERİKA’NIN ÜÇÜNÇÜ YENİ DÜNYA DÜZENİNİN YENİ BİR “VEKALET SAVAŞI” OLUŞU DÖRT ŞAİR VE YAZARDAN SULTAN II. ABDÜLHAMİD HAKKINDA TEESSÜRNAME VE İSTİMDATNAMELER “DİL EMPERYALİZMİ” EKONOMİK BUHRANLAR CANAVARI YAKIN TARİHİMİZDE NELER OLMUŞ NELER? DÖRDÜNCÜ BÖLÜM “DİL EMPERYALİZMİ” ÜÇÜNÇÜ BÖLÜM “DİL EMPERYALİZMİ” “DİL EMPERYALİZMİ” “DİL EMPERYALİZMİ” “İKİNCİ JÖN TÜRKLER KUŞAĞI”  NA GİDEN YOL- BAZI ÖN TAHLİLLER  VE AYKUT EDİBALİ TARİHTEN GÜNÜMÜZE İKİ KİMLİKLİ VE ÇİFTE STARDARTLI  BİR MİLLET HALİNE GELİŞİMİZ                                  “İKİNCİ JÖN TÜRKLER KUŞAĞI”  NA GİDEN YOL- BAZI ÖN TAHLİLLER  VE AYKUT EDİBALİ TÜRKİYE’NİN BÜYÜK DAVA ADAMI SAYIN AYKUT EDİBALİ DE GÖÇTÜ DİLİMİZDE YAŞANAN İKİ BÜYÜK DİL YOL KAZASI ORTAÇAĞ KİMİN KARANLIK KİMİN AYDINLIK ÇAĞIDIR? TÜRKÇE YILI MÜNASEBETİYLE VIII OSMANLI’DAN GÜNÜMÜZE İNGİLTERE VE AMERİKA SÜPER GÜÇLERİ EKSENİNDE DÖRT DEFA BUNLARIN YENİ DÜNYA DÜZENLERİNE ADAPTASYONU- DİZAYNI SÜRECİ TARİH DÜN BİZİ NASIL ÇAĞIRMIŞTI?  IV                ​​​​​​​TÜRKÇE YILI MÜNASEBETİYLE  IV ARAPLARIN SELÇUKLU VE OSMANLI YÖNETİMİNE GİRMELERİ ANAVATAN ANADOLU TOPRAKLARIMIZA YÖNELİK DÖRT BÜYÜK   TEHDİT VE TEHLİKE AVRUPA’DA ZULUM GÖREN YAHUDİLERİN   TÜRKİYE’YE SIĞINMALARI VE TOPLU GÖÇLERİ BALKAN MİLLETLERİ OSMANLI YÖNETİMİNE NİÇİN VE NASIL GİRMİŞLERDİ? TARİH BİZİ ÇAĞIRIYOR I MUSTAFA KEMȂL PAŞA’DAN KAMȂL ATATÜRK’E TÜRKÇE YILI MÜNASEBETİYLE I I.NAPOLYON’UN ÖLÜMÜNÜN 200. YILDÖNÜMÜ  MÜNASEBETİYLE ÇAR I.ALEKSANDR’LA  ARASINDA İSTANBUL VE BOĞAZLAR’I  PAYLAŞIM PAZARLIĞI SİYONİST YAHUDİLERLE TÜRKİYE’NİN 20 YILLIK DİPLOMATİK VE ASKERİ SAVAŞI TÜRKİYE’DE ADI KONULMAMIŞ HRİSTİYANLIK YAŞINIYOR AMA!.... “ŞÜYUU HAKİKATİNDEN BETERDİR” YUNANİSTAN’IN KURULUŞU VE TÜRKİYE ALEYHİNE 9 KERE BÜYÜMESİ İSTANBUL SÖZLEŞMESİNİ BIRAK GAZETELERİN MAGAZİN EKLERİNE BAK!... TARİHTE YAHUDİLERİ KURTARAN MÜSLÜMANLAR ONLAR TARAFINDA BUGÜN NASIL YOKEDİLİYORLAR İSTANBUL SÖZLEŞMESİNİ BIRAK GAZETELERİN MAGAZİN EKLERİNE BAK!... FETÖ İLE MÜCADELE McCARTHYCILIK’A MI DÖNÜŞMÜŞTÜR? “ŞÜYUU HAKİKATİNDEN BETERDİR” TÜRKİYE ENGELLENEMEZ OĞUZ ÇETİNOĞLU’ NUN SÜLEYMAN KOCABAŞ’LA İSTANBUL SÖZLEŞMESİ RÖPORTAJI YUNANİSTAN’IN KURULUŞU VE TÜRKİYE ALEYHİNE 9 KERE BÜYÜMESİ TÜRKÇENİN İNGİLİZCE VE İNGİLİZCE  GRAMER  KAİDELERİ  İLE  İŞGALİ OSMANLI DEVLETİ MONDRÖSÜNDEN T.C. DEVLETİ MONDRÖSÜNE KISA TARİH AMERİKAN BAŞKANI JEO BİDEN’İN SATIR ARALARINDAN ÇIKARTILABİLECEK TÜRKİYE ÜZERİNDEKİ YENİ EMELLERİ İNGİLTERE – AMERİKA’NIN İSTEDİĞİ KADAR ZENGİNLİK –MÜSLÜMANLIK VE COĞRAFYAYA SAHİP OLABİLDİK  BAŞINIZA “CÜBBELİ  AMİRAL” KADAR  TAŞ MI DÜŞSÜN? OSMANLI DEVLETİNİN MONDRÖSÜ İSTANBUL SÖZLEŞMESİ’NE GELEN SÜREÇ NASIL YAŞANDI? İSTANBUL SÖZLEŞMESİNİN DERİN ANALİZİ I İSTANBUL SÖZLEŞMESİNE GİDEN YOL TÜRKİYE’DE AİLEYİ YIKMANIN ULUSLARARASI BOYUTLARI CUMHURİYETİMİZİN  100’ ÜNCÜ YIL DÖNÜMÜ ANMA VEYA HATIRA KİTABI  HAZIRLAMA PROJE TEKLİFİ OLMUYOR BEYLER OLMUYOR!... 1 AMERİKA’NIN ÜSTÜN TOPU –TÜFEĞİ VARSA BİZİM DE KALEMİMİZ VARDIR. KALEM,  KILIÇTAN, TOP VE TÜFEKTEN DAHA KESKİNDİR. TARİHİMİZE DÜŞEN KARA LEKE YENİ DÜNYA DÜZENİNE STRATEJİK BİR BAKIŞ “BÜYÜK FELAKET” TARİH VE GÜNÜMÜZ PENCERESİNDEN ALINTILI YORUMSUZ TARİH BELGELERİ YAZI DİZİSİ I AK PARTİYE MANİFESTOM LAF EBESİ DEĞİL İŞ EBESİ İSTİYORUZ!... DİLİMİZİN YILLARDIR SAHİPSİZLİĞİ ATATÜRK KÜLTÜR DİL VE TARİH YÜKSEK KURUMU BAŞKANLIĞI VE BAĞLI KURULUŞLARININ İÇİNE DÜŞTÜKLERİ BÜYÜK HATA TÜRKİYE’DE SİYASİ PARTİLER OLMUYOR BEYLER OLMUYOR YAPAMIYORSUNUZ!... MİLLETİMİZE AÇIK MEKTUP DİL SORUNLARIMIZ I HAYRA ALȂMET DEĞİL!... DİL SORUNLARIMIZ I ANADOLU ELDEN GİDİYOR DİL BUHRANI VARLIĞIMIZIN  İZAHI DİLİN ÖNEMİ, TÜRKÇENİN ÜSTÜNLÜĞÜ VE BİR MİLLETİ YOK ETMEK İÇİN DİLİNİN YOK EDİLMESİNE YÖNELİK   ÖZDEYİŞLER VE GÖRÜŞLER ÜSTADIMIZ  MUHİTTİN NALBANTOĞLU’NU EBEDİYETE UĞURLADIK  BİRAZ DA DİLİMİZİN TARİHİNİ  ÖĞRENELİM  TALAS İLÇESİ NASIL BİR “İNGİLİZ İLÇESİ” HALİNE GETİRİLDİ ? MİLLİYETÇİ HAREKET PARTİSİ GENEL BAŞKANI DEVLET BAHÇELİ’YE AÇIK MEKTUBUM TÜRKÇEYİ BOZMAK, YOZLAŞTIRMAK VE KİMLİK KAYBINA YÖNELİK 9 HATA KIBRIS MESELESİNDE AKLIN YOLU BİRDİR TÜRK HAVA YOLLAR MI İNGİLİZ HAVA YOLLARI MI? BİR PROTESTOM TÜRKÇENİN İŞGALİ VE “TÜRKÇE MİSAK - I MİLLİSİ”-3 TÜRKÇENİN İŞGALİ VE   “TÜRKÇE MİSAK  - I MİLLİSİ”-2 TÜRKÇENİN İŞGALİ VE   “TÜRKÇE MİSAK  - I MİLLİSİ”-1 ANADOLU ELDEN GİDİYOR MU? ANADOLU ELDEN GİDİYOR MU?-2 ANADOLU ELDEN GİDİYOR MU? -1 TÜRKÇE SEVDALISI OĞUZ ÇETİNOĞLU SENARYO-KORONA ONDOKUZ (VİRÜS)’ LE SÖYLEŞİ-5 SENARYO-KORONA ONDOKUZ (VİRÜS)’ LE SÖYLEŞİ-4 SENARYO-KORONA ONDOKUZ (VİRÜS)’ LE SÖYLEŞİ-4 SENARYO-KORONA ONDOKUZ (VİRÜS)’ LE SÖYLEŞİ-3 KORONA ONDOKUZ (VİRÜS)’ LE SÖYLEŞİ-2 KORONA ONDOKUZ (VİRÜS)’ LE SÖYLEŞİ-1 KORONAONDOKUZ  (COVID -19) Lakabı Namı VİRÜS İLE SÖYLEŞİ KAYSERİ’DE YABANCILAŞMA VE KİMLİK KAYBI-29 KAYSERİ’DE YABANCILAŞMA VE KİMLİK KAYBI-28 KAYSERİ’DE YABANCILAŞMA VE KİMLİK KAYBI-27 KAYSERİ’DE YABANCILAŞMA VE KİMLİK KAYBI-26 KAYSERİ’DE YABANCILAŞMA VE KİMLİK KAYBI-25 KAYSERİ’DE YABANCILAŞMA VE KİMLİK KAYBI-24 KAYSERİ’DE YABANCILAŞMA VE KİMLİK KAYBI-23 KAYSERİ’DE  YABANCILAŞMA  VE KİMLİK KAYBI-22 KAYSERİ’DE YABANCILAŞMA VE KİMLİK KAYBI-21 KAYSERİ’DE  YABANCILAŞMA  VE KİMLİK KAYBI-21 KAYSERİ’DE YABANCILAŞMA VE KİMLİK KAYBI-20 KAYSERİ’DE  YABANCILAŞMA  VE KİMLİK KAYBI-19 KAYSERİ’DE  YABANCILAŞMA  VE KİMLİK KAYBI-18 KAYSERİ’DE  YABANCILAŞMA  VE KİMLİK KAYBI-17 KAYSERİ’DE YABANCILAŞMA  VE KİMLİK KAYBI-16 KAYSERİ’DE YABANCILAŞMA  VE KİMLİK KAYBI-15 KAYSERİ’DE YABANCILAŞMA  VE KİMLİK KAYBI-14 KAYSERİ’DE YABANCILAŞMA  VE KİMLİK KAYBI-13 KAYSERİ’DE YABANCILAŞMA VE KİMLİK KAYBI -12 KAYSERİ’DE  YABANCILAŞMA  VE KİMLİK KAYBI-11 KAPKARA VE KASVETLİ BİR GÜN KAYSERİ’DE  YABANCILAŞMA  VE KİMLİK KAYBI-10 KAYSERİ’DE  YABANCILAŞMA  VE KİMLİK KAYBI “KASSERİA…” –“THE KAYSERİ…”-9 KAYSERİ’DE  YABANCILAŞMA  VE KİMLİK KAYBI-8 KAYSERİ’DE  YABANCILAŞMA  VE KİMLİK KAYBI-7 KAYSERİ’DE  YABANCILAŞMA  VE KİMLİK KAYBI-6 KAYSERİ’DE  YABANCILAŞMA  VE KİMLİK KAYBI-5 KAYSERİ’DE  YABANCILAŞMA  VE KİMLİK KAYBI-4 KAYSERİ’DE  YABANCILAŞMA  VE KİMLİK KAYBI-3 KAYSERİ’DE  YABANCILAŞMA  VE KİMLİK KAYBI “KASSERİA…” –“THE KAYSERİ…”-2 KAYSERİ’DE  YABANCILAŞMA  VE KİMLİK KAYBI-1 “EY TÜRK KENDİNE DÖN!...”-8 “EY TÜRK KENDİNE DÖN!...”-7 “EY TÜRK KENDİNE DÖN!...”-6 “EY TÜRK KENDİNE DÖN!...”-5 “EY TÜRK KENDİNE DÖN!...”-4 “EY TÜRK KENDİNE DÖN!...”-3 YENİ BİR BİLGE KAĞAN MESAJI VE ÇAĞRISI “EY TÜRK KENDİNE DÖN!...”-2 YENİ BİR BİLGE KAĞAN MESAJI VE ÇAĞRISI “EY TÜRK KENDİNE DÖN!...”-1
NAMAZ VAKİTLERİ
PUAN DURUMU
  • Süper LigOP
  • 1Adana Demirspor00
  • 2Alanyaspor00
  • 3Antalyaspor00
  • 4Başakşehir FK00
  • 5Beşiktaş00
  • 6Fatih Karagümrük00
  • 7Fenerbahçe00
  • 8Galatasaray00
  • 9Gaziantep FK00
  • 10Giresunspor00
  • 11Hatayspor00
  • 12İstanbulspor00
  • 13Kasımpaşa00
  • 14Kayserispor00
  • 15Konyaspor00
  • 16MKE Ankaragücü00
  • 17Sivasspor00
  • 18Trabzonspor00
  • 19Ümraniyespor00
Gazete Manşetleri
Yol Durumu
E-GAZETE
HAYVANLAR ALEMİ
BURÇ YORUMLARI
  • KOÇ
    Koç Burcu
  • BOĞA
    Boğa Burcu
  • İKİZLER
    İkizler Burcu
  • YENGEÇ
    Yengeç Burcu
  • ASLAN
    Aslan Burcu
  • BAŞAK
    Başak Burcu
  • TERAZİ
    Terazi Burcu
  • AKREP
    Akrep Burcu
  • YAY
    Yay Burcu
  • OĞLAK
    Oğlak Burcu
  • KOVA
    Kova Burcu
  • BALIK
    Balık Burcu
GÜNÜN KARİKATÜRÜ
HAYVANLAR ALEMİ
E-Bülten Kayıt
ARŞİV ARAMA