DOLAR 0,0000
EURO 0,0000
STERLIN 0,0000
ALTIN 000,00
BİST 00.000
SİNEMİS ZAFER
SİNEMİS ZAFER
Giriş Tarihi : 09-10-2020 10:38

MERHAMET ACIMAK DEĞİL, ACITMAMAKTIR.

Hayatınızı hangi doğrultuda hangi çizgide yaşıyorsunuz hiç düşündünüz mü?
İnsan olmanın temel koşullarından biri olan "Merhamet" kavramını insan ilişkilerinde hayatımızın
hangi noktasına koyarız?
Esas soru şu ;
Merhametli miyiz?
Bir insana hatta bir canlıya merhamet gösterebilmek için o canlının zor durumda olması mı gerekir?
Bir canlıya merhamet gösterip ona şefkat vermek için hiçbir kalıba ihtiyacımız olduğunu
düşünmüyorum.
Merhamet insani bir duygu olmakla beraber bizi sağlamlaştırır,karakterimizi dik tutar,kalbimizi
yumuşatır.
İnsanlık olarak çok uzak kaldığımızı düşünüyorum.
Merhamet kavramından,nezaketten,zarafetten,insan olmanın gerektirdiği her şeyden oldukça uzak
kaldık…
Birbirimize kolay gelsin,günaydın,iyi günler demeyi,birbirimizin gözünün içine bakmayı,hatır
sormayı,gönül almayı,iki tatlı sözü,bir hayvanın başını okşamayı,bir kap yemek vermeyi unuttuk.
Aslında yapıldığı zaman bizden hiçbir şey eksiltmeyecek bu ufak hareketler bile bir merhamet
göstergesidir.
Bunu yapmak gerçekten bizim için bu kadar zor olmamalı.
Herkes bir inanca bağlanmış gidiyor.
‘’KİMSEYE İHTİYACIM YOK.’’
Yanlış burada başlıyor işte hepimizin birbirine ihtiyacı olduğu bu dünyada ne bu bencilliğimiz?
Mutluluğun tek başına da olabileceğini düşünmek ve mutluluğun parayla olduğunu bizlere
düşündüren hayat koşturmacası içerisindeki kapitalist düzen insani duygularımızı her geçen gün bir
bir sömürerek yok ediyor.
Bana dokunmayan yılan bin yaşasın düşüncesi ile ayağımıza taş değmediği sürece çevremizde olup
bitenler,birilerinin zor durumda olması umurumuzda değil.
Benim çarkım dönsün de gerisi önemli değil diyen dünya sistemi insanlık adına büyük utanç.
Evet anlıyorum herkesin bir hayatı,belki geçindirmesi gereken bir ailesi,çocukları var.
20 yaşında biri olarak belkide bu hayatı çok tozpembe gördüğümün farkındayım.
Ancak her ne olursa olsun insanlık adına halledilmesi gereken temel sorunlardan olan merhamet
duygumuzu hiçbir insana karşı kaybetmememiz gerektiği kanaatindeyim.
Aksi takdirde duygusuz bir toplum olmaktan ileri gidemeyiz.
İnsanların kendi zekâsını başkalarının aptallığı,

kendi iyiliğini başkalarının kötülüğü, kendi güzelliğini başkalarının çirkinliği üzerinden tarif edişi ve
bunu alışılagelmiş bir hale getirmesi kadar korkunç bir durum yok.
Peki Kurtuluşumuz Nerede?
Kurtuluşumuzun tek bir yolu olduğunu düşünüyorum.
SEVMEK.
İnsanı,doğayı,kendimizi,hayvanları ve doğadaki her şeyi kabullenip sevmek.
Yitirilen bu duygular tekrardan hatırlanıp uygulandığı vakit insanlık güzelleşir,dünya daha yaşanılır bir
hale gelir.Ancak bu duygularla bir şeyleri çözümleyebiliriz.
Birbirine merhamet etmeyen
Birbirini sevmeyen,
gözetmeyen insanlar hiçbir ideolojiyle ya da inançla kurtaramaz kendini.
Farkedemediğimiz bir anda yaşayıp bitirdiğimiz hayatımızı ‘’ DOLU DOLU YAŞADIM ‘’ diyebilmek için
insanlığımızın temel taşlarını sağlam tutmamız gerekir.
UNUTMAYIN Kİ ; İNSANI İNSAN YAPAN EN ÖNEMLİ CEVHER MERHAMETİ VE VİCDANIDIR.
SİNEMİS ZAFER

NELER SÖYLENDİ?
@
NAMAZ VAKİTLERİ
PUAN DURUMU
Gazete Manşetleri
Yol Durumu
E-GAZETE
GÜNÜN KARİKATÜRÜ
E-Bülten Kayıt
ARŞİV ARAMA